jueves. 03.04.2025

Alfonso Galván: a traxectoria dun artista singular, en exposición no MARCO

O MARCO de Vigo presenta unha exposición retrospectiva de Alfonso Galván, un artista madrileño cuxa obra abarca desde o realismo social ata a fantasía onírica. A mostra, que se inaugura o 3 de abril e estará aberta ao público ata o 7 de setembro de 2025, explora a traxectoria de Galván a través das súas obras máis icónicas e outras menos coñecidas, revelando a súa evolución estilística e temática.
Alfonso Galván. Tótem, 1991. Tinta, lapis e cera sobre papel, 48 x 142 cm. Foto: cortesía MARCO / UM Fotografía.
Alfonso Galván. Tótem, 1991. Tinta, lapis e cera sobre papel, 48 x 142 cm. Foto: cortesía MARCO / UM Fotografía.

Este xoves, 3 de abril, ás 12:30 horas, terá lugar no MARCO de Vigo a presentación da exposición de Alfonso Galván, nas salas do primeiro andar. A apertura de portas ao público será ao día seguinte, o venres 4 de abril, ás 20:00 horas.

Na presentación intervirán Abel Caballero, alcalde de Vigo e presidente da Fundación MARCO, Alfonso Galván, artista, e Miguel Fernández-Cid, director do MARCO. Ao rematar a presentación, realizarase un percorrido guiado pola mostra, que estará aberta ao público nas salas frontais e Galería B3, primeiro andar, do 4 de abril ao 7 de setembro de 2025.

Alfonso Galván (Madrid, 1945) é un artista de difícil clasificación, con frecuencia esquecido nos balances que revisan a pintura española da súa xeración. O MARCO quere analizar a súa persoal traxectoria a través dun conxunto de obras entre as que se atopan as máis icónicas da súa produción, xunto a outras que, malia ter unha escala menor, serven de contrapunto e desvelan as intencións e intereses estéticos do pintor.

Alfonso Galván comeza cunha obra de forte contido social, para proseguir con imaxes dunha fantasía sorprendente, con referencias a unha natureza onírica, na que se mesturan as referencias culturais. Na mostra establécense dous núcleos: un dominado pola presenza de animais en escenas de forte contido simbólico –utilizando como punto de partida documentos e fotografías familiares tomadas en África nos anos cincuenta–, e outro en aparencia máis lírico, con paisaxes abertas e referencias orientalistas, e con inclusión de textos en chinés. En especial, citas tomadas do Daodejing ou Libro do Tao, que editou en 2018 como tradutor e autor da caligrafía e ilustracións.

Ambas as dúas seccións serven de reflexión para entender unha traxectoria na que o proceso da pintura é o que decide o seu desenvolvemento, formulado con frecuencia en cadros case infinitos, aos que a multiplicación de paneis lles dá un aire narrativo.

Alfonso Galván: a traxectoria dun artista singular, en exposición no MARCO
Comentarios